Pada deszcz, miliony srebrnych łez: 

popatrz, to tylko deszcz. 

Kiwasz głową lecz oczy mokre. 

Co stało się? Tyle smutku w nas. 



Matka raz na rok ma ochotę tu przyjść. 

Nawet nie wiesz kim, kim ojciec był. 

Wyrzucili cię jak niepotrzebną rzecz 

i czujesz się jak nieproszony gość. 



Pada deszcz, miliony srebrnych łez, 

gładkie słowa nie przyniosą ulgi 

ale popatrz, proszę spójrz: 

przestaje padać, uśmiechnij się, uśmiechnij się. 



Matka raz na rok ma odwagę tu przyjść...


Ja nie wiem nic
O co wam wszystkim chodzi
Ja nie wiem nic
Powiedzcie mi, wytłumaczcie mi
Jak żyć, jaki mam w końcu być
Czy w ogóle opłaca się, opłaca się
Ja nie znam ceny
Może ktoś ją zna
Tę wartość, i pożyczy mi
Niedużo - ciut, ciut
Ciut, ciut, ooo... je...
A jak się uda
To oddam, zresztą nie...
Nie lubię uzależniać się
Dlaczego chowacie pod klosz
Wartości, wartości tego świata
Może kiedyś znajdę i rozbiję
Wtedy rozdam wszystko tym
Co nie wiedzą jak żyć
Nie wiedzą nic
Nie wiedzą nic, nic, nie wiedzą
A ja nie wiem nic, ja nie wiem.......